مبانی نظری و پیشینه تحقیق کمال گرایی

ویژگی های شخصیتی برای یک شخص در طول زمان معمولاً ثابت و بین افراد متفاوت هستند و زیر بنای رفتار را تشکیل می دهند. کمال گرایی یکی از ویژگی های شخصیتی است.

فرهنگ وبستر^{^[1]}کمال گرایی روان نژندانه به بی عیب و نقص بودن، کوچکترین اشتباه خود را گناهی نابخشودنی پنداشتن و مضطربانه انتظار عواقب شوم آن را کشیدن تعریف می کند.

هولندر(1978)، برای اولین بار از کمال گرایی به عنوان یک ویژگی شخصیتی نام برد و آن را به صورت داشتن انتظاری بیش از حد مورد نیاز از خود یا دیگران در موقعیتی خاص تعریف کرد.

کمال گرایی به منزله تمایل پایدار فرد به وضع معیارهای کامل و دست نیافتنی و تلاش برای تحقق(برنز^{^[2]} ، 1980)، آنها که با خود ارزشیابی های انتقادی از عملکرد شخصی همراه است(فروست و همکاران، مارتن^{^[3]}، لاهارت^{^[4]}و زرنبلت^{^[5]}، 1990)، تعریف شده است.

کمال گرایی یعنی گرایش فرد به داشتن مجموعه ای از معیارهای افراطی و تمرکز بر شکست ها و نقصها در عملکرد و اعتقاد به کامل بودن و احساس اضطراب و فشار روانی بالا و ترس از اینکه نتواند مطابق انتظارات خود زندگی کند(فلت و هویت، 1997). و نیز کمال گرایی را نیاز شدید فرد بر انجام تمام کارها، کاملاً بدون عیب و نقص تعریف می کنند.

فلت، هویت، بلنک^{^[6]}، استین^{^[7]} و اوبرین^{^[8]}(1991) عقیده دارند که کمال گرایی قرار دادن استانداردهای بسیار بالا برای عملکرد است که همواره با گرایش به ارائه ارزیابی های بسیار انتقادی از خود میباشد.افراد کمال گرا نه به خاطر میل به پیشرفت و ترقی، بلکه به خاطر ترس از شکست برانگیخته می شوند. ترس موجب رفتار اجتنابی می شود و رفتار اجتنابی پیوسته فرد را گوش به زنگ نگه می دارد و به موجب آن فرد از آنچه که ترس آور است اجتناب می نماید(هاماچک^{^[9]}).

[1]- Webster

[2]-Burns

[3]-Marten

[4]- Lahart

[5]-Rosenblate

[6]-Blank

[7]-Stein

8- oBrien

[9]- Hamachek

انتشار : ۱۸ تیر ۱۳۹۸ تعداد بازدید : 293

برچسب های مهم

پیشینه تحقیق کمال گرایی